pracy

Dyskretny urok pracy zdalnej

Pracuj z najlepszymi, dobieraj współpracowników wedle umiejętności tworząc im satysfakcjonujące warunki pracy, nie tracąc przy tym możliwości bieżącego monitorowania projektu – to jedne z powszechnie znanych dobrych praktyk zarządzania. Co jednak zrobić w sytuacji, gdy w krytycznym momencie jeden z ekspertów w naszym projekcie przebywa na targach na drugim krańcu globu, zaś osoba odpowiedzialna za monitorowanie zamówień w godzinach porannych pragnie poświęcić więcej czasu rodzinie? Remedium na postępującą wirtualizację zespołów jest praca w systemie zdalnym, która nie może istnieć bez dedykowanych procesów i wspomagających je rozwiązań IT.

Klika miesięcy temu opinią publiczną wstrząsnęła deklaracja prezes Yahoo, Marissy Mayer, że w słynącym z przychylności do elastycznych form zatrudnienia gigancie telepraca przestaje mieć rację bytu. Swoją decyzję prezes argumentowała nie niechęcią do technologii, a faktem, że pracując w grupie, ludzie są bardziej wydajni. Odmienną strategię wobec zmian w stylu telepracy przyjął zatrudniający zdalnie ok. 80 000 pracowników Hewlett-Packard, którego prezes zdeklarowała konieczność stworzenia tysięcy stacjonarnych stanowisk dla pracowników skłaniających się ku wykonywaniu swoich obowiązków w przestrzeni biurowej, a nie jak dotychczas, w domowym zaciszu. Skąd te rozbieżności? Czy praca zdalna może być efektywna?

Zmiana mentalności

Model pracy zdalnej opartej w głównej mierze na wymianie e-maili i raportów z postępu prac odchodzi w niepamięć. Do niedawna pracownik zdalny był często kojarzony z anonimowym wykonawcą zleconej mu czynności (outsourcing). Tymczasem zapominanie o różnorodności form telepracy i o specyficznych potrzebach tej grupy pracowników stanowi poważny błąd zarówno przy planowaniu zasobów dla pracowników zdalnych, jak i przy kreowaniu rozwiązań dla biznesu. Odmienne potrzeby będzie miał pracownik spędzający większą cześć tygodnia w podróży i na spotkaniach z klientami, a innych rozwiązań oczekiwał będzie pracownik wykonujący zadania z domu. Klarowne ustalenie ról, zadań i adekwatnych dla nich narzędzi komunikacji i wymiany doświadczeń jest warunkiem koniecznym dla skutecznego zarządzania członkami wirtualnego zespołu. Jak twierdzi Lynda Gratton, prof. zarządzania z London Business School, wygoda pracy i umożliwienie wyrażania swoich opinii i doświadczeń skutkują wyższą efektywnością pracy, pod warunkiem, że zachowane zostają wcześniej ustalone normy pracy w wirtualnej grupie zadaniowej. Ów trend koncentruje się między innymi na budowaniu lepszej komunikacji w wirtualnych zespołach, specyfice pracy projektowej oraz umożliwieniu pracownikowi wyboru najdogodniejszego miejsca pracy, z jednoczesnym zapewnieniem mu dostępu do zasobów korporacyjnych i systemów typu ECM. Decydując się na częściową bądź całkowitą wirtualizację zespołu należy najpierw skoncentrować się na optymalizacji istniejących, bądź też stworzeniu nowych procesów i zasad współpracy.

Kieszonkowa technologia

Wraz z rozwojem technologii i bezpieczeństwa informatycznego używanych rozwiązań rośnie liczba zawodów, których wykonywanie będzie możliwe za pośrednictwem telepracy. Powszechność Internetu, dostępność wydajnych notebooków, urządzeń mobilnych oraz narzędzi uwierzytelniania przy korzystaniu z zasobów korporacyjnych stanowią solidne fundamenty dla dynamicznego rozwoju tej formy zatrudnienia. 

Rozwój dodatkowych, drobnych narzędzi wspierających pracę w trybie zdalnym pozwala na zwiększenie liczby zawodów, które mogą korzystać z elastycznych form zatrudnienia. Przykładowo, upowszechnienie podpisu elektronicznego umożliwiło księgowym dołączenie do rzeszy osób mogących podejmować się realizacji zadań służbowych w trybie elastycznym. Coraz popularniejsze staje się także przenoszenie do miejsc pracy wirtualnych pracowników rozwiązań kojarzących się do tej pory ze środowiskiem biurowym, jak e-druk, który może stanowić przykład innowacyjnego rozwiązania korzystnego zarówno dla pracodawcy, jak i pracownika.

Wyzwania i korzyści

Wydaje się, że powszechna wciąż niechęć do korzystania z możliwości, jakie daje telepraca często związana jest z mylną interpretacją samego terminu i niedostrzeganiem zalet elastycznego modelu zatrudnienia. Zastanawiając się nad wdrożeniem elastycznych form zatrudnienia w przedsiębiorstwie, warto dostrzec niewidoczne na pierwszy rzut oka korzyści. Oprócz zalet natury finansowej, takich jak obniżenie kosztów najmu powierzchni biurowej czy wydatków na media, elastyczne zatrudnienie przynosi benefity w postaci większej wydajności i satysfakcji pracowników korzystających z dedykowanych im narzędzi, czy też możliwości delegowania pilnych zadań poza standardowym czasem pracy. To właśnie wyjście poza ramy tradycyjnego zarządzania, oparcie współpracy na zasadach wzajemnego zaufania, klarownego podziału zadań i efektywnej komunikacji jest kluczowym wyzwaniem dla zarządów i kadry kierowniczej. Podstawowe bariery w zakresie technologii i bezpieczeństwa zostały bowiem już dawno pokonane.

Share Button

Powiązane wiadomości

Napisz odpowiedź

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola oznaczone są za pomocą *



© 2014 Centrum Schumpetera. WSZYSTKIE PRAWA ZASTRZEŻONE.