W Indonezji może dojść do demograficznej tragedii

Demografia Indonezji jest sprawą, o której słyszy się stosunkowo mało. Wiadomo jedynie, że jest to kraj dość biedny, zaś jego populacja – wysoka. W tym 250 milionowym kraju zachodzą dość niepokojące procesy ludnościowe i demograficzne. Jednym z nich jest starzenie się społeczeństwa oraz niski odsetek osób w okresie produkcyjnym. Remedium ma być przyjęty przez indonezyjski rząd tzw. ‘’demographic bonus’’, polityki mającej na celu doprowadzenie do sytuacji, w której liczba mieszkańców w wieku produkcyjnym (15-64) ma przekraczać liczbę dzieci oraz ludzi starszych. Plan jest ambitny, jednak nieco nieprzemyślany. W konsekwencji kraj czekać może katastrofa.

Młodzi niewykształceni

W Indonezji jest obecnie około 120 milionów osób poniżej 30. roku życia. Około połowa z nich to ludzie o bardzo niskim poziomie wykształcenia: niewiele ponad 30 milionów skończyło jedynie podstawówkę, zaś 20 milionów zakończyło edukację na poziomie gimnazjum. Statystyki są niepokojące, taki stan rzeczy oznacza dla państwa poważne kłopoty demograficzne. Ludzie w wieku produkcyjnym, mimo że będzie ich przybywać, będą mieli coraz większe problemy z odnalezieniem się na rynku pracy, gdyż niewyedukowana grupa młodych nie będzie w stanie znaleźć pracy, ergo: wzrośnie bezrobocie. Jak donosi ostatni raport Indonezyjskiego Urzędu Statystycznego, ekonomia kraju się podnosi, rosnąc o 4,73% w skali kwartału. Nie oznacza to jednak poprawy jakości życia, ani wzrostu liczby pracujących. Wręcz przeciwnie: gospodarka rośnie, zaś bezrobotnych przybywa, co spowodowane jest faktem, iż firmy stawiają coraz częściej na nowe technologie. Potrzebni są wysoko wykwalifikowani fachowcy, nie ludzie z minimalnym wykształceniem. Optymalizacja produkcji oraz inwestycje w skomputeryzowane fabryki to cięcia w budżecie oraz masowe zwolnienia.

Wartość ,,dodana’’ bezrobocia

Demograficzne plany indonezyjskich polityków mogą doprowadzić do zatrważających rozmiarów bezrobocia. A brak pracy to nie tylko brak finansowego zabezpieczenia. Bezrobocie pociąga za sobą daleko idące konsekwencje społeczne. Oprócz tzw. bezpośrednich benefitów, jakich pozbawiony jest człowiek niezatrudniony, chodzi także o odebranie mu płynących z zatrudnienia korzyści pośrednich takich jak poczucie własnej wartości, poczucie, że jest się potrzebnym, że robi się coś ważnego i jest się potrzebnym. Bez tej dodanej wartości zatrudnienia ludzie bezrobotni czują się niepotrzebni, a także mają poczucie, że reszta społeczeństwa ich nie szanuje. Bezrobocie to wreszcie depresja, izolacja oraz poważne problemy psychiczne oraz nerwowe. Stan, do którego doprowadzić może ,,demograficzny bonus’’ uprawiany przez indonezyjski rząd, może obfitować w niepożądane skutki w postaci niezadowolenia i tragicznej kondycji społeczeństwa.

Źródło: The Conversation

Zdjęcie: Coconuts Media

Share Button

Powiązane wiadomości

Napisz odpowiedź

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola oznaczone są za pomocą *



© 2014 Centrum Schumpetera. WSZYSTKIE PRAWA ZASTRZEŻONE.