Chrapanie – niebezpieczne czy tylko denerwujące?

Chrapanie jest bardzo powszechne i często jest jednym z powodów zasięgnięcia porady specjalisty, aby zminimalizować tę przypadłość. Powstaje pytanie, czy jest to przypadłość niebezpieczna, czy tylko utrudniająca koegzystencję z bliskimi?

Okazuje się, że chrapanie samo w sobie nie stanowi istotnego problemu zdrowotnego – problemem, który często wiąże się z chrapaniem, jest tzw. bezdech senny.

Chrapanie i bezdech senny mają cechy wspólne – gdy mięśnie języka i górnych dróg oddechowych w czasie snu rozluźniają się, powodują częściową lub całkowitą niedrożność dróg oddechowych. Gdy drogi oddechowe zamykają się częściowo, aby spowodować drgania w tylnej części dróg oddechowych, pojawia się chrapanie. Bezdech senny występuje wtedy, gdy drogi oddechowe są węższe lub całkowicie zablokowane, co powoduje zakłócenia snu. Pojawiają się wtedy zatrzymania oddechu i często na zjawisko to nie reagują bliscy. Aby rozróżnić chrapanie od bezdechu, konieczne są odpowiednie badania.

Do takich badań należy ustalenie wskaźnika bezdechów i spłyconych oddechów zwanego AHI, czyli jest to liczba bezdechów i spłyconych oddechów na godzinę snu. Ustalenie tego wskaźnika pozwala na odróżnienie zwykłego chrapania, od chrapania występującego jako część bezdechu sennego. W przypadku stwierdzenia zwykłego chrapania, decyzja o tym, czy leczenie jest potrzebne zależy od tego, na ile przeszkadza ono bliskim. Oczywiście, w przypadku stwierdzenia bezdechu sennego, należy podjąć stosowne kroki.

Nieleczony bezdech senny może mieć znaczące skutki krótko- i długoterminowe w tym:

– zwiększone ryzyko wypadków przy pracy lub jazdy,

– zwiększone ryzyko depresji,

– zwiększone ryzyko udaru mózgu,

– zwiększone ryzyko wysokiego ciśnienia krwi,

– zwiększone ryzyko wystąpienia choroby niedokrwiennej serca lub niewydolności serca.

W społeczeństwach zachodnich chrapanie postrzegane jest negatywnie, ale inne kultury akceptują tę dolegliwość.  Zdaniem Dr Himanshu Garg:

w Indiach chrapanie jest postrzegane jako znak dźwięku snu i bezstresowego życia.

Jest również łagodna postać bezdechu sennego – tzw. zespół oporności górnych dróg oddechowych (UARS). Chociaż UARS nie stanowi istotnego ryzyka dla zdrowia, to zaleca się je leczyć.

Stosunkowo normalne zjawisko chrapania u osób dorosłych nie jest normalne u dzieci. U dzieci, które chrapały w okresie wczesnego dzieciństwa i powodem tego nie był katar ani przeziębienie, stwierdzono niższe wyniki w nauce w porównaniu z dziećmi, które nie chrapały. Tak więc regularne chrapanie u dzieci powinno być sygnałem dla rodziców do szybkiej konsultacji ze specjalistą.

Zródło:

http://www.huffingtonpost.com/david-cunnington/is-snoring-bad-for-you_b_9440230.html?utm_hp_ref=health-news&ir=Health+News

Zdjęcie: Flickr.com

Share Button

Powiązane wiadomości

Napisz odpowiedź

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola oznaczone są za pomocą *



© 2014 Centrum Schumpetera. WSZYSTKIE PRAWA ZASTRZEŻONE.