Stany Zjednoczone w latach 60’ a dziś – zmiany na mapie ubóstwa

W 1964 roku w trakcie orędzia o stanie państwa prezydent Lyndon B. Johnson zapowiedział rozpoczęcie przez administrację waszyngtońską „bezwarunkowej wojny z ubóstwem”. Od tego czasu Stany wydały na programy poświęcone zapobieganiu ubóstwu i nierównościom ponad 22 tryliony dolarów. Co zmieniło się w ciągu tych 50 lat?

 poverty

Pół wieku od historycznego orędzia, które dało początek aktywniejszej roli państwa w próbach radzenia sobie z problemem ubóstwa, zmieniła się przede wszystkich charakterystyka demograficzna grup, które zmagają się z ubóstwem : w większym stopniu niż w latach 60’ dotyka ono osób w wieku aktywności zawodowej, w szczególności z rodzin czarnoskórych lub latynoskich.

Przesunięciu uległy także geograficzne granice występowania ubóstwa. Dane zebrane przez United States Census Bureau pokazują, że południowa część Stanów Zjednoczonych, w latach 60’ skupiająca aż 49% populacji dotkniętej ubóstwem, dokonała tym zakresie pewnych postępów, zmniejszając tę liczbę do 41%.

Znaczna część zmian w geograficznym rozkładzie ubóstwa podlega też bardziej ogólnym trendom zmian populacyjnych. Regiony wysoko zurbanizowane, cechujące się znacznie większym i bardziej dynamicznych wzrostem populacyjnym, ubożały w latach 1960-2010 o wiele szybciej, niż np. rzadko zaludnione obszary Środkowego Zachodu. W roku 2010 to nie Nebraska czy Północna Dakota, lecz Chicago, Los Angeles oraz Nowy Jork posiadały jedne z najwyższych odsetek zubożałej ludności. Zmiany te ściśle odpowiadają wzrostowi ilości Amerykanów zamieszkujących obszary miejskie z 70% do 81% w ciągu ostatnich 50 lat.

Mimo procentowej poprawy wskaźników ubóstwa w południowej części kraju, w dalszym ciągu aż 13 z 16 południowych stanów plasuje się w tej skali poniżej średniej krajowej. Od roku 1960 tylko jednemu stanowi (Wirginia) udało się przekroczyć ten próg.

Aż jeden na pięciu Amerykanów (21%) żyje w gęsto zaludnionych hrabstwach, takich jak Los Angeles w Kaliforni czy Queens w Nowym Jorku. Liczba ta wzrosła z poziomu 14% notowanych w roku 1960. Rezultatem tego faktu są wysokie wskaźniki ubóstwa w gęsto zaludnionych hrabstwach zarejestrowane w roku 2010, co nie miało miejsca jeszcze w latach 60’. W szczególności aż 8 z 12 najgęściej zaludnionych hrabstw, które obecnie wszystkie znajdują się na liście cechujących się najwyższym stopniem ubóstwa, plasowało się poniżej krajowej średniej w tym aspekcie.

Mimo wielu niekorzystnych zmian, całkowity wskaźnik ubóstwa spadł w ciągu tego półwiecza z 22.1% w roku 1960 do 14.5% w roku 2013. Szczególnie dobre wyniki zanotowano w rejonie Appalachów (spadek z 30,9% do 16,6%) i w Teksasie (z 49% do 31%).

Źródła:

www.pewresearch.org

www.heritage.org

Zdjęcie pochodzi z: www.flickr.com

Share Button

Powiązane wiadomości

Napisz odpowiedź

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola oznaczone są za pomocą *



© 2014 Centrum Schumpetera. WSZYSTKIE PRAWA ZASTRZEŻONE.