Iracka ofensywa na Mosul

Rozpoczął się drugi miesiąc ofensywy wojsk irackich na Mosul przeciwko bojownikom z tzw. „Państwa Islamskiego”. Pomimo początkowych sukcesów i doniesień o ucieczkach terrorystów z miasta, obecnie można zaobserwować zwiększenie ich oporu. Przewidywania dotyczące możliwości wystąpienia ciężkich walk o miasto wydają się to potwierdzać, a ewentualny sukces sił irackich może zostać okupiony licznymi stratami wśród ludności cywilnej.

 

Wojska rządowe docierają obecnie do centrum Mosulu. Nasilają się ataki samobójcze, ostrzały snajperskie przygotowywane przez bojowników Państwa Islamskiego. Działania te mają opóźniać postępy wojsk irackich. Terroryści zaminowali teren oraz przygotowali sieć tuneli, aby ukryć przemieszczanie swoich żołnierzy i móc atakować z zaskoczenia w różnych punktach miasta, co znacząco utrudnia ofensywę iracką. Przygotowane są również pojazdy pułapki, które używane są w atakach samobójczych. Państwo Islamskie opancerza pojazdy, co umożliwia im dotarcie do celu, gdzie taranują barykady, inne pojazdy i wybuchają, powodując ogromne szkody i straty w ludziach. Broń karabinowa piechoty nie może powstrzymać tego typu ataku, co stanowi ogromne zagrożenie dla sił walczących z islamistami.

Ofensywa na Mosul rozpoczęła się w marcu 2016 roku, kiedy to irackie siły bezpieczeństwa posuwały się w stronę tego miasta. 16 października premier Iraku, Haider al Abadi, ogłosił początek ataku na miasto. W planach rządu w Bagdadzie przewidywano zakończenie tej operacji na styczeń 2017 roku. Warto podkreślić, że wojska irackie już wcześniej ogłaszały zamiar odbicia Mosulu, jednak operacja ta była trudna nie tylko z przyczyn wojskowych czy logistycznych, ale i z powodu trudnych relacji z sojusznikami. W ramach wojsk irackich dużą część stanowią milicje szyickie, które w czasie wcześniejszych walk odznaczały się okrucieństwem wobec sunnitów z terenów  zajętych przez Państwo Islamskie. Powoduje to duże obawy tej ludności Iraku, która bardziej obawia się tych grup niż dżihadystów. Z tego powodu w wyzwalaniu miasta biorą udział głównie oddziały sunnickiej armii irackiej. Jednak pojawiły się doniesienia o użyciu milicji szyickich na zachód od Mosulu (region Tal Afar), co łamie wcześniejsze zapewniania rządu w Bagdadzie i powoduje możliwość wzrostu konfliktu na tle religijnym. Ta sytuacja może pogorszyć przywracanie pokoju i jednoczenia tej części Iraku z resztą kraju. Kolejnym, ważnym stronnictwem zaangażowanym w ten konflikt są Kurdowie, którzy przeprowadzają własne i niezależne od Iraku działania zbrojne przeciwko terrorystom. Pomimo obecnego porozumienia i koordynacji walk z Państwem Islamskim pojawia się możliwość wystąpienia problemów między stronami. Jedną z podstawowych kwestii wydają się przyszłe wpływy i podział terytorialny między autonomicznym regionem Kurdystanu a Irakiem. Co więcej, na sytuację w Iraku mają wpływ również siły zewnętrzne: Stany Zjednoczone, Turcja i Iran. To prowadzi do wzrostu problemu w tym kraju i znacząco spowalnia działania przeciwko terrorystom.

Pojawienie się Państwa Islamskiego w rejonie Syrii i Iraku spowodowało poważne zmiany w stosunkach sił i w relacjach między państwami na Bliskim Wschodzie. Oficjalnie organizacja ta przyjęła swoją nazwę 29 czerwca 2014 roku. Jej istnienie doprowadziło do destabilizacji krajów tamtego regionu, a także śmierci wielu ludzi pochodzących głównie z mniejszości zamieszkujących te tereny. Państwo Islamskie rozpoczęło swoją ofensywę w Iraku z Syrii w  czerwcu 2014 roku, kiedy to doszło do zdobycia bardzo ważnych miast Tikritu i Mosulu. Zajęto błyskawicznie regiony Anbar, w tym miasta Faludża, Ar – Ramadi, Chalidijja i Abu Ghraib. Trzeba zaznaczyć, że tak duże postępy islamistów były możliwe dzięki słabemu morale wojsk irackich, które uciekły z terenów atakowanych przez terrorystów. Dodatkowo część sunnickich mieszkańców poparła Państwo Islamskie, czego przyczyną była nieudolna i dyskryminująca polityka władz w Bagdadzie. Relacje z sunnitami i Kurdami będą rzutowały na sukces kampanii. Obecne  działania rządu nadal natrafiają na problemy na tle religijnym i etnicznym, a relacje z sunnitami i Kurdami będą rzutowały na sukces kampanii i ewentualną stabilizację i jedność państwa.

Mosul stanowi kluczowe miasto w ofensywie wojsk irackich. Jednak dużym problemem będą cywile i ewentualny kryzys humanitarny. Obecnie szacuje się wielkość populacji tego miasta na milion mieszkańców. To daje możliwość ukrywania się wśród nich terrorystów i używania ludności jako żywych tarcz. Następną kwestią będzie duża liczba uchodźców i zapewnienie dla nich elementarnych potrzeb, co może stanowić duże wyzwanie zwłaszcza dla Iraku borykającego się z wieloma problemami ekonomicznymi. Istotne powinno być również stworzenie planu po zdobyciu Mosulu, gdzie kluczowe będzie wsparcie udzielane przez rząd, aby uniknąć niezadowolenia i konfliktów na tle religijnym. Ważne będzie również zastopowanie ewentualnej secesji tych regionów od Iraku. Tylko wzajemne zrozumienie i zagwarantowanie praw między stronami daje możliwość polepszania sytuacji w Iraku po pokonaniu Państwa Islamskiego.

Źródła:

Ingrid Formanek, Mohammed Tawfeeq, Muhammad Jambaz, Iraqi battle for Mosul prompts fears of more sectarian violence, „CNN”, [dostęp 28.11.2016]

Jane Ferguson, On the ground in Mosul: why the worst-case scenarios are coming true, „VOX”, [dostęp 28.11.2016]

Randa Slim, Gönül Tol, Charles Lister, Paul Salem, Monday Briefing, Huge Humanitarian Challenges in Mosul, „Middle East Institute”, [dostęp 28.11.2016]

Sunni concerns grow over Iraq’s recognition of Shiite paramilitary group, „Rudaw.net”. [dostęp 28.11.2016]

War of neighborhoods: A slow push of Iraqi forces into Mosul, „Rudaw.net”. [dostęp 28.11.2016]

Źródła zdjęć i map:

Militaires irakiens à Mossoul 3 novembre 2016,  Wikimedia.

Battle of Mosul, Wikimedia.

J.Dettmer, Wikimedia.

Share Button

Powiązane wiadomości

Napisz odpowiedź

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola oznaczone są za pomocą *



© 2014 Centrum Schumpetera. WSZYSTKIE PRAWA ZASTRZEŻONE.